De Top Drie (6) van ...

Annemie Bernaerts (1971) en haar man Pascal bliezen in 2011 boekhandel Theoria in Kortrijk nieuw leven in.
Dit jaar zag het Theoria At Home-concept het licht, waarbij Annemie en Pascal samen met een gastvrouw of gastheer een boekenpakket samenstellen dat ze bij in de huiskring voorstellen voor vrienden en familie.
Sinds kort heeft de boekhandel een kleine broer in het aangrenzend pand: Komma in de Lucht, een dagcafé waar strips en vinyl worden verkocht en dat ook dienstdoet als expositieruimte.

Ik kan moeilijk uitmaken welke van deze drie nu op de eerste, tweede of derde plaats thuishoort. Ze werden alle drie doorgelezen en werden alle die heel graag gelezen.

Nr 1.
Hoogteverschillen van Julian Barnes heb ik in het Engels gelezen en was de kick-off van onze Engelse Theoria-leesclub die dit jaar van start is gegaan. Met de leesclub is het de bedoeling elk om beurt een boek aan te geven waarvan de aangever dan ook de verantwoordelijkheid draagt de bespreking/avond zelf zo origineel mogelijk in te kleden en voor de gehele avond de functie van moderator krijgt toegewezen. Omdat Barnes al een tijdje op het verlanglijstje stond, was het niet moeilijk kiezen. Het eerste hoofdstuk van dit prachtige boek ben ik ettelijke keren opnieuw begonnen met de idee dat ik dingen gemist had, over het hoofd zag en niet meehad. Ik heb opgegeven… Het eerste deel moet je gewoon door om de gelaagdheid en de warmte van het boek naar het einde toe te begrijpen. Het is een ongelooflijk eerbetoon aan de overleden echtgenote van Barnes. Het derde deel maakt alles goed! Prachtig geschreven, sublieme quotes …

Julian Barnes. Hoogteverschillen. Atlas Contact, 128 p.

Nr 1.
Op een dag kwam er een fijn dun boekje de winkel binnengeslopen, Waarvan wij droomden van Julie Otsuka. Onmiddellijk had het mijn aandacht. Ik heb het in één keer uitgelezen. Zo mooi en poëtisch heb ik zelden een verhaal gelezen. De schrijfstijl zorgt met zijn eerste persoon meervoud voor een zekere afstand en toch kan je je de hele situatie, de levensstijl, de gevoelens van deze Japanse bruidjes zo inbeelden. Toen een vertegenwoordiger met het fijne nieuws kwam dat dit boek zou worden vertaald, was ik razend enthousiast, maar toch een beetje argwanend. De Engelse taal valt soms niet te vertalen en de fijngevoeligheid van dit boek in het Nederlands omzetten moet geen lachertje geweest zijn. Ik heb het boek nog altijd niet in het Nederlands gelezen. Wel heb ik met enige voorzichtigheid de eerste exemplaren aan een vaste klant meegegeven en aan onze favoriete Meneer Jacques, kind aan huis. Beiden zijn me slechts enkele dagen later komen vertellen dat het een subliem boek is! Ondertussen vliegt het bij ons de deur uit… Soms zowel de Engelse als de Nederlandse versie in eenzelfde pakje.

Julie Otsuka. Waarvan wij droomden. Mistral, 144 p.

Nr 1.
Woesten van Kris Van Steenberge werd me aangeboden door Toon, van de uitgeverij Elkedag boeken. Ook hier was ik onmiddellijk verkocht en had ik een drang om het boek zo snel mogelijk te lezen. Ik heb er mijn slaap voor gelaten! Schitterend geschreven. De verschillende perspectieven maken dat de puzzelstukjes op het einde perfect in mekaar vallen. Vanaf de allereerste pagina ben je vertrokken voor subliem verhaal over personages in een onooglijk dorp tijdens de Groote Oorlog. Het overdondert, ontroert… mooie karakterschetsen en een sublieme gelaagdheid. Het boek staat met stip in ons favorietenlijstje!!

Kris Van Steenberge. Woesten. Vrijdag/Podium, 384 p.

De Top Drie (21) van

Annemie Bernaerts (1971) baat met haar man boekhandel Theoria uit in Kortrijk.

Er zijn meerdere titels die in het lijstje van mijn favoriete boeken van 2012 voorkomen, maar als ik er drie moet uitpikken zijn het de volgende:

Nr 1.

Toen Kelderkind van Kristien Dieltiens me bij de eerste aanbieding door de uitgeverij werd voorgesteld, was ik onmiddellijk verkocht. De cover van het boek werd getekend door een van mijn favoriete illustratoren, Carll Cneut. Alleen de cover al is een pareltje, maar de gehele vormgeving, niet te veel tekst, strak lettertype, … maakt dit tot een feestboek.  

Kelderkind is het vijftigste boek van Dieltiens en ze heeft er acht jaar over gedaan om dit boek ook historisch een correct plaatsje te geven. De twee verhaallijnen, deze van Kaspar het kelderkind en Manfred met de hazenlip, vloeien wonderbaarlijk mooi door mekaar. Vanaf de allereerste bladzijde heerst er een spanning die traag maar zeer intens naar een hoogtepunt gaat doorheen het verhaal. Ook al is dit boek een jongerenboek, we hebben het menig volwassen lezer in onze winkel aangeraden, en telkens opnieuw werd het met een heerlijk enthousiasme en bewondering onthaald. 

Nr 2. 

Tonio van A. F. Th. van der Heijden. 

Een intense ode van een vader aan zijn overleden zoon. Het is geen boek dat je in een ruk uitleest, maar een verhaal dat je beetje bij beetje, pagina per pagina volledig opzuigt in het verdriet en het verwerken van dat verdriet. Het is een subliem warm maar tevens zeer rauw relaas van herinneringen en emoties van een vader die zijn zoon veel te jong moet loslaten door een verkeersongeluk. Het verdriet waarmee zowel moeder als vader moeten mee leven is immens, en beiden verwerken dit verdriet op een andere manier. Voor van der Heijden is schrijven over zijn zoon een herbeleven van fragmenten uit zijn leven, een plaats geven aan zijn overleden zoon in zijn leven zonder hem. Een machtig prachtig boek!

Nr 3.

We hadden de winkel nog niet lang en ik was op zoek naar een dun boek. De inhoud maakte niet veel uit. Ik begon in Dinsdag van Elvis Peeters. De roman greep me onmiddellijk. Een zeer strak geschreven verhaal, bijna emotieloos en toch voel je enig medelijden met het hoofdpersonage. Je volgt het hoofdpersonage van bij het ochtendgloren tot het slapengaan op een doodgewone dinsdag. Je volgt hem in zijn doen en laten maar ook in zijn gedachtengang. Ik had het boek op enkele uren uit, het leest als een trein en bij het sluiten van het boek, na het lezen van de laatste bladzijde kan je niet anders dan denken: wat een smeerlapke en toch …
We hebben ondertussen het genoegen gehad om kennis te maken met het schrijversduo achter Elvis Peeters en dat maakt het lezen van het boek nog zo veel rijker. Weten dat meneer en mevrouw elk apart op hun eigen plaatsje schrijven, lezen, herschrijven om dan elke vrijdagmorgen een koffie uit huis te drinken en mekaars werk te verbeteren om het dan feilloos in mekaar te doen passen, maakt van dit boek een uniek stuk dat terecht op de AKO-shortlist stond en van ons part ook best had mogen winnen.